Ο Λύσιππος , ο οποίος άκμασε περίπου το 370 με 300 π.Χ., ήταν ένας αρχαίος Έλληνας γλύπτης από τη Σικυώνα , που ασχολούταν αποκλειστικά και μόνο με μπρούτζινα γλυπτά. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους της σχολής της Σικυώνας, του μεγαλύτερου καλλιτεχνικού κέντρου μετά την Αθήνα. Σύμφωνα με αρκετές αρχαίες πηγές βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον Πραξιτέλη και τον Φειδία. Ήταν ένας από τους επίσημους καλλιτέχνες της Αυλής του Αλεξάνδρου και πολύ παραγωγικός.
Ο Πλίνιος , τοποθετεί την ακμή του κατά την περίοδο της 113ης Ολυμπιάδας, ενώ άλλες πηγές υποδεικνύουν πως είχε πολυετή σταδιοδρομία κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα . Σύμφωνα με τον Παυσανία, ένα άγαλμα του Τρωίλου στην Ολυμπία αποδίδεται στον Λύσιππο, και αποτελεί τιμή για τις νίκες του Τρωίλου σε αγώνες του , γύρω στο 372 . Αυτό θεωρείται ως το παλαιότερο έργο του, αν και η επιγραφή του, μπορεί να είναι νεότερη. Σχετικά με μια άλλη επιγραφή που βρέθηκε στους Δελφούς, φαίνεται πως ο Λίσυππος ήταν αρκετά ενεργός γλύπτης από τη δεκαετία του 360. Λόγο του ότι ήταν ένας από τους καλλιτέχνες της Αυλής του Αλεξάνδρου, ήταν αρκετά φημισμένος για την εποχή του .
Ως επικεφαλής ενός μεγάλου εργαστηρίου, είχε αρκετούς μαθητές που μιμήθηκαν πιστά τον ίδιο τον δάσκαλό τους αλλά και το ύφος του, τόσο ώστε τα έργα τους να μην διακρίνονται από αυτά του δασκάλου τους. Σήμερα, αρκετά ρωμαϊκά γλυπτά αναγνωρίζονται ως αντίγραφα έργων του, αν και λίγα από αυτά με βεβαιότητα και κυρίως με αρχαίες περιγραφές γλυπτών του. Αν και υπάρχουν πολλές ελληνικές και ρωμαϊκές πηγές με αναφορές στον Λύσιππο, στην πλειοψηφία τους δεν μπορούν να αναγνωριστούν με ακρίβεια τα στοιχεία της τεχνοτροπίας του.
Το βασικότερο χαρακτηριστικό της τέχνης του ήταν η λεπτότητα των έργων του , ακόμα και στη μικρότερη λεπτομέρειά τους. Ο Λύσιππος ασχολούταν περισσότερο με αγάλματα αθλητών, θεοτήτων και ηρώων, καθώς και με προσωπογραφίες, όπως του Αλεξάνδρου ή ακόμα και ανθρώπων του περιβάλλοντός του.
Στα πιο γνωστά έργα του ανήκει ο Αποξυόμενος, που συνδέεται με σωζόμενο ρωμαϊκό μαρμάρινο αντίγραφο στο μουσείο Pio-Clementino του Βατικανού. Θεωρείται πως ενσωματώνει κυρίαρχα στοιχεία της τεχνοτροπίας του, όπως το μικρό κεφάλι, το λεπτό σώμα, τα μακριά πόδια και την προσεγμένη απόδοση των μαλλιών του γλυπτού. Αποτελούταν από χαλκό.
Ένα άγαλμα του αθλητή του παγκρατίου Αγία, που ανακαλύφθηκε στους Δελφούς, θεωρείται επίσης αντίγραφο σύγχρονου έργου του Λύσιππου, φιλοτεχνημένο στον Φάρσαλο. Αν πράγματι βασίζεται σε γλυπτό του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου